Odpowiedź eksperta:
Strzyżone na kształt kuli, stożka czy sześcianu krzewy znane były już w Starożytności pod nazwą topiarów. Przez wieki wykorzystywane były w historycznych założeniach pałacowo-ogrodowych, a dziś są modne również we współczesnych ogrodach.
Najlepszymi gatunkami na pojedyncze rzeźby są: bukszpan, ligustr, trzmielina oraz cis. Można je formować w donicach lub bezpośrednio w gruncie. Zazwyczaj przybierają one formy geometryczne (kuli, stożka, sześcianu, piramidy, spirali) lub bardziej skomplikowane (postacie zwierząt i ludzi). Pomocnymi materiałami przy nadawaniu form roślinom są sznurki, szablony, tyczki bambusowe i listewki. Do tworzenia bardziej skomplikowanych figur stosuje się metalowe, drewniane lub bambusowe stelaże, które mocuje się w ziemi nad roślinami.
|
|
|
Pierwsze cięcia mają za zadanie nadać przybliżony do zaplanowanego kształt krzewu
|
Po 2-3 latach warto założyć na roślinę stelaż i przycinać tylko te pędy, które wystają poza jego obręb
|
Pierwsze cięcie wykonuje się zaraz po posadzeniu rośliny na wysokość 20 cm w celu zagęszczenia młodego krzewu. Drugi zabieg formujący powinien mieć miejsce dopiero wiosną następnego roku, kiedy skraca się ostatnie przyrosty o 1/3 długości. W momencie uzyskania zbliżonego do pożądanego kształtu rośliny, przycina się tylko pędy, które wychodzą poza obręb formy stelaża.
Podczas sezonu wykonuje się trzy zabiegi formujące krzew – w maju, na przełomie czerwca i lipca oraz pod koniec sierpnia. Ostatnie cięcie pobudzające nowe pędy do wzrostu musi zostać przeprowadzone odpowiednio wcześnie, aby nowe przyrosty zdążyły zdrewnieć i tym samym nie przemarzły podczas zimy.
W zależności od siły wzrostu danego krzewu, końcowy efekt cięć uzyskuje się po kilku sezonach. Istotne jest regularne przycinanie roślin, formy bardziej skomplikowane tnie się częściej, ale obcina się krótsze fragmenty gałązek.
Pierwsze ciecia mają za zadanie nadać przybliżony do zaplanowanego kształt krzewu.
Po 2-3 latach warto założyć na roślinę stelaż i przycinać tylko te pędy, które wystają poza jego obręb.
