System automatycznego nawadniania dzieli się na sekcje, obejmujące fragmenty ogrodu o różnym rodzaju roślinności (różniącej się wymaganiami w stosunku do wilgotności gleby), jak: trawnik, rabaty kwiatowe czy żywopłot.
Do podlewania służą końcówki nawadniające: zraszacze, mikrozraszacze i linie kroplujące. Jeśli chodzi o montaż zraszaczy, mikrozraszaczy i linii kroplujących - łączony się je ze sobą rurami. W poszczególnych sekcjach powinny pracować końcówki jednego rodzaju (np. tylko zraszacze), o tej samej wydajności. Pracą systemu kieruje odpowiednio zaprogramowany sterownik.
System automatycznego nawadniania podłączony jest do ujęcia wody. Może nim być kran lub studnia z pompą. Parametry wody w ujęciu muszą spełniać następujące warunki:
- ciśnienie – minimum 1,7 atmosfery;
- odpowiednia wydajność (decyduje o tym, ile zraszaczy może pracować w tym samym czasie).
|
|
Zasięg i kształt powierzchni zraszanej można zmieniać przez regulację lub wymianę dyszy zraszacza
fot. Rain Bird
|
Praca poszczególnych sekcji odbywa się pojedynczo.
Trzeba pamiętać, że łączne zapotrzebowanie na wodę zraszaczy danej sekcji nie może być większe, niż pozwalają na to parametry ujęcia wody (im wyższe jest ciśnienie, tym więcej zraszaczy może pracować w jednej sekcji).
Jeśli ciśnienie i wydajność ujęcia wody są słabe (można je zwiększyć, stosując kran i rury o większej średnicy), a powierzchnia do podlewania duża, lepiej wydzielić więcej sekcji o mniejszej liczbie zraszaczy.
Straty ciśnienia rosną wraz z oddalaniem się od ujęcia wody, dlatego odległość od źródła wody do jej wylotu powinna być możliwie mała, a ujęcie wody powinno znajdować się w centralnej części ogrodu.
Jak dbać o system automatycznego nawadniania?
- Kontrolować działanie całego systemu: 2 razy w roku, latem i jesienią – ponieważ zanieczyszczenia znajdujące się w wodzie mają negatywny wpływ na poszczególne części instalacji. Dodatkowo wiosną trzeba przeczyścić dysze lub wyregulować zasięg zraszaczy oraz wykonać przegląd elektrozaworów.
- Zabezpieczyć system przed mrozem montując w tym celu:
- zawory odwadniające, które odprowadzają wodę z instalacji po każdym cyklu nawadniania. Zawory umieszcza się w najniższym miejscu instalacji, w obrębie danej sekcji. Każdej sekcji odpowiada jeden zawór. Zastosowanie zaworów odwadniających powoduje konieczność demontażu na okres zimy elementów systemu sterowania oraz reduktorów;
- kompresor, za pomocą którego instalację przedmuchuje się sprężonym powietrzem, usuwając z rur pozostałości wody. Przy tym rozwiązaniu nie ma konieczności demontowania na zimę żadnych elementów systemu.
|
Małgorzata Cuch
