Odpowiedź eksperta:
W przypadku uprawy pnączy bardzo istotny jest termin cięcia, który decyduje o późniejszym obfitym kwitnieniu oraz prawidłowym rozkrzewieniu rośliny.
Wymienione przez Panią dwa gatunki powojników - Clemiatis „Błękitny Anioł” z grupy odmian wielkokwiatowych oraz Clematis „Aurelion” należący do grupy powojników botanicznych powinno się ciąć w tym samym terminie. W zależności od pogody tuż przed końcem lutego do początku kwietnia.
Obydwa gatunki należy ciąć dość silnie (nad drugim lub trzecim pąkiem), zachowując wysokość 30-50 cm od powierzchni ziemi. Zakwitną one latem - Clematis „Błękitny Anioł” w okresie od czerwca do sierpnia, zaś Clematis „Aurelion” w okresie od czerwca do września.
W przypadku glicynii (Wisteria sinesis) przycinanie nie jest konieczne podczas 2-3 pierwszych lat po posadzeniu. Przez ten czas roślina zdąży się dobrze ukorzenić i wzmocnić. W kolejnych latach systematyczne cięcie wymusi pożądane kwitnienie. Pierwsze zimowo-wiosenne cięcie wykonuje się między końcem lutego a początkiem marca poprzez usunięcie pędów słabych i przemarzniętych oraz tych, które wyrastają z podkładki (blisko korzenia).
Wisteria kwitnie latem z pąków zawiązanych ubiegłej jesieni, dlatego silne cięcie wykonuje się dopiero po kwitnieniu (VII-VIII) nad około szóstym pąkiem od nasady, zostawiając jedynie pędy, które ukierunkowują wzrost pnącza. Jeśli mimo wykonywanych prawidłowych cięć kwitnienie nie następuje, ogranicza się wtedy wzrost, przycinając szpadlem korzenie (szpadel wbija się pionowo na głębokość ok. 30 cm w odległości 1,5-2 m od pędu).
Należy pamiętać, że cięcie nie tylko wspomaga prawidłowe rozkrzewienie i pobudza kwitnienie, lecz także zapobiega rozprzestrzenianiu się chorób i służy odmładzaniu roślin (co 3-6 lat).
