Dla profesjonalistów:
OknaidrzwiB2B InstalacjeB2B BudownictwoSportoweB2B DachyB2B WykańczanieB2B PrzegrodyB2B
Bugenwilla

Bugenwilla

Bougainvillea

grupa roślin:

Pnącza

podgrupa roślin: kwitnące latem, na słoneczne stanowisko

Charakterystyka rośliny

  • pokrój: krzaczkowaty, wzniesiony
  • kwiaty: niepozorne
  • kolor kwiatów: różowe
  • gleba: żyzna
  • wilgotność: gleba wilgotna
  • stanowisko: słońce
  • zastosowanie: balkony, pojemniki

Bugenwilla to tak zwane prymitywne pnącze, które w krajach klimatu śródziemnomorskiego porasta mury, ażurowe pergole i inne podpory. Wspina się dzięki cierniom ukrytym w kątach liści. W naszym klimacie roślina ta uprawiana jest w pojemnikach (zazwyczaj z bambusowymi kratkami/podporami) i wystawiana w okresie letnim (od połowy maja, gdy temperatura nie spada już poniżej zera), kiedy to obficie kwitnie, na balkony i tarasy. Główną ozdobą rośliny są podsadki w różnych kolorach, otaczające kwiaty i imitujące kwiaty.

Podczas sezonu wegetacyjnego trzeba zapewnić bugenwilli dużo słońca. Preferuje południowe lub wschodnie stanowisko oraz wilgotne i żyzne podłoże.

Bugenwille lubią zraszanie liści, szczególnie przed kwitnieniem. Chcąc pobudzić kwitnienie dobrze jest nawozić roślinę co 10 dni. Poza tym lepiej kwitnie, gdy posadzona jest w mniejszym pojemniku. Jesienią roślina może gubić liście. Trzeba uważać, by jej nie przelać, bo wpływa to właśnie na utratę liści.

Bugenwille nie zimują w naszym klimacie, dlatego już jesienią chowamy je do domu ograniczając podlewanie i starając się wybrać chłodniejsze pomieszczenie. Od listopada do lutego roślina przechodzi okres spoczynku i dobrze gdy uda się zapewnić jej temperaturę ok.10 ºC. Wtedy też ogranicza się podlewanie do 1 razu w tygodniu (mogą zacząć opadać liście, jednak pędy pozostają żywe i nie tracą turgoru).

Aby bugenwilla zachowała zwartą, krzaczastą formę oraz zawiązywała dużo pąków kwiatowych, należy skracać jej pędy o 1/3 długości. Cięcie wykonuje się zazwyczaj pod koniec lutego. Pędy bugenwilli z czasem drewnieją.

Inne rośliny w podgrupie:
fot. Praktiker Glicynia chińska Hortensja pnąca Kokornak wielkolistny (fot. M. Palczyńska) Milin amerykański