Dla profesjonalistów:
OknaidrzwiB2B InstalacjeB2B BudownictwoSportoweB2B DachyB2B WykańczanieB2B PrzegrodyB2B
Szafirek groniasty (fot. jola, zdjęcie pochodzi z konkursu Home Sweet Home 2)

Szafirek groniasty

Muscari botryoides

grupa roślin:

Cebulowe

podgrupa roślin: ozdobne kwiaty, kwitnące wiosną, na skalniaki

Charakterystyka rośliny

  • pokrój: wzniesiony
  • wysokość: do 0,2 m
  • dekoracyjność: kwiaty
  • kolor kwiatów: niebieskie, białe
  • kwiatostan: grono
  • okres kwitnienia: VI, V, IV
  • trwałość liści: sezonowe
  • gleba: piaszczysto-gliniasta, próchniczna, żyzna
  • stanowisko: półcień
  • zastosowanie: pojemniki, w grupie, rabaty, skalniaki

Obok szafirka armeńskiego najczęściej uprawiany gatunek tej rośliny. Szafirek groniasty występuje głównie na obszarze śródziemnomorskim i w Azji Mniejszej, w Polsce kwitnie na polach i trawiastych zboczach. Jest byliną z niewielką, podziemną cebulą, mającą ok. 6 cm w obwodzie.

Jego łodyga dorasta do 30 cm, na jej szczycie znajduje się groniasty, stożkowy i zbity kwiatostan. Kwiaty są kuliste, niebieskie, niebiesko-fioletowe lub białe (odmiana 'Album'). Liście odziomkowe, równowąskie, pojawiają się wiosną.

Szafirek groniasty kwitnie na przełomie kwietnia i maja. Nie ma specjalnych wymagań glebowych, ale lubi ziemię lekko wilgotną i próchniczą oraz stanowiska nasłonecznione. Jest całkowicie mrozoodporny. Rozmnaża się go przez dzielenie rozrośniętych cebul, które najlepiej sadzić we wrześniu.

Polecany do ogrodów skalnych, na obwódki, trawniki oraz na kwiaty cięte.

Inne rośliny w podgrupie:
Cebulica syberyjska Czosnek Białawy Hiacynt; fot. Biuro Kwiatowe Holandia Zdjęcie z konkursu Home Sweet Home 2; fot. aniołek214 Krokus złocisty (fot. www.poradnikogrodniczy.pl)