Cebulowe
Szafirek groniasty
Muscari botryoides
grupa roślin:Cebulowe
podgrupa roślin: ozdobne kwiaty, kwitnące wiosną, na skalniakiCharakterystyka rośliny
- pokrój: wzniesiony
- wysokość: do 0,2 m
- dekoracyjność: kwiaty
- kolor kwiatów: niebieskie, białe
- kwiatostan: grono
- okres kwitnienia: VI, V, IV
- trwałość liści: sezonowe
- gleba: piaszczysto-gliniasta, próchniczna, żyzna
- stanowisko: półcień
- zastosowanie: pojemniki, w grupie, rabaty, skalniaki
Obok szafirka armeńskiego najczęściej uprawiany gatunek tej rośliny. Szafirek groniasty występuje głównie na obszarze śródziemnomorskim i w Azji Mniejszej, w Polsce kwitnie na polach i trawiastych zboczach. Jest byliną z niewielką, podziemną cebulą, mającą ok. 6 cm w obwodzie.
Jego łodyga dorasta do 30 cm, na jej szczycie znajduje się groniasty, stożkowy i zbity kwiatostan. Kwiaty są kuliste, niebieskie, niebiesko-fioletowe lub białe (odmiana 'Album'). Liście odziomkowe, równowąskie, pojawiają się wiosną.
Szafirek groniasty kwitnie na przełomie kwietnia i maja. Nie ma specjalnych wymagań glebowych, ale lubi ziemię lekko wilgotną i próchniczą oraz stanowiska nasłonecznione. Jest całkowicie mrozoodporny. Rozmnaża się go przez dzielenie rozrośniętych cebul, które najlepiej sadzić we wrześniu.
Polecany do ogrodów skalnych, na obwódki, trawniki oraz na kwiaty cięte.




