Główna oś w ogrodzie prowadzi do jego przeciwległego końca, gdzie na dwustopniowym podwyższeniu znajduje się miejsce wypoczynku (A). Od sąsiadów odsłonięte jest białym murkiem, na którym można umieścić donice z pięknie spływającymi kwiatami (pelargonie, bakopa, fuksja).
Przed siedzącymi przy stoliku, roztacza się miły widok na jodłę koreańską (1), która ciekawie komponuje się na tle cisów (4). Mały taras oświetlony jest po dwóch stronach niewielkimi lampami, dzięki czemu sprawia wrażenie głównego punktu w ogrodzie.
Naprzeciwko wyjścia z domu przewidziano drzewo – robinię akacjową (6) o zaokrąglonej, nieregularnej i luźnej koronie, obsypaną w maju i czerwcu białymi, pachnącymi kwiatami. Podświetlono ją lekko od dołu, co wieczorem dodatkowo podkreśla jej atrakcyjność. Po drodze do miejsca wypoczynku, z lewej strony zasadzono krzew – perukowiec podolski (3), którego kwiaty zebrane wiechy po przekwitnięciu tworzą bardzo oryginalne pierzaste owocostany.
Od wschodu ogród osłonięty jest zimozielonym żywopłotem z cisów (4). Odmiana ‘Hicksii’ jesienią obficie zawiązuje bardzo dekoracyjne, pokryte czerwoną osnówką nasiona, które pozostają nawet do późnej zimy i stanowią miły akcent w ośnieżonym ogrodzie.
Tuż przy wejściu do domu, na podporze puszczony został pięknie pachnący wiciokrzew (15). Zamierzeniem jest, by jego zapach dodatkowo zachęcał do wyjścia na zewnątrz.
Nawierzchnia ścieżki prowadzącej do narożnika ogrodu wyłożona została nieregularnymi płytami kamiennymi, które łatwiej wpisują się w jej swobodny zarys, niż płyty o regularnej formie. Duża grupa roślin umieszczona po zachodniej stronie jest elementem prowadzącym do głównego punktu, czyli do miejsca wypoczynku i relaksu.
