Odpowiedź eksperta:

Podaję kilka gatunków pnączy, które świetnie tolerują cień i silnie obrastają ściany:

Bluszcz pospolity (Hedera helix)

To wyjątkowo uniwersalne pnącze stosowane często jako roślina okrywająca, które może osiągać 20–30 m wysokości przy ok. jednometrowych przyrostach rocznych. Bluszcz pospolity bez problemu pokryje powierzchnię muru, przyczepiając się do niej za pomocą drobnych korzeni przybyszowych. Preferuje wilgotniejsze, próchniczne podłoże. Liście bluszczu pospolitego są ciemnozielone, skórzaste i zimozielone.

Hortensja pnąca (Hydrangea petiolaris)

Osiąga 20 m wysokości. Największą ozdobą tej rośliny są białe kwiaty zebrane w talerzowatych kwiatostanach, które rozwijają się w lipcu i sierpniu. Podobnie jak bluszcz, hortensja pnąca ma korzenie czepne, którymi przytwierdza się do podpory. Rozwija się dobrze na wilgotnych i kwaśnych glebach. Jesienią jej liście przebarwiają się na żółty kolor.

Obfite kwitnienie hortensji pnącej w czerwcu fot. M. Palczyńska	Złożone kwiaty hortensji pnącej fot. M. Palczyńska	Kokornak przy murze wyposażonym w stalowe linki fot. M. Palczyńska

Przywarka japońska (Schizophragma hydrangeoides)

To pnącze przypomina swoimi płaskimi kwiatostanami hortensję pnącą. Podobnie jak poprzednia roślina lubi zasobne, wilgotne i kwaśne gleby. Może dorosnąć do 6 m wysokości przy półmetrowych przyrostach rocznych.

Kokornak wielkolistny (Aristolochia durior)

Dorasta do 10 m wysokości przy imponujących przyrostach rocznych 1–2 m. Niezwykłe sercowate liście kokornaka potrafią osiągnąć 30 cm średnicy i są największą atrakcją rośliny. Fajkowate, brązowe kwiaty ukryte są zazwyczaj w gąszczu liści. Kokornak lubi gleby żyzne i wilgotne. Jeśli pnącze będzie sadzone przy murze, warto zamocować dodatkowe linki lub żyłki, o które będzie się zawijać pędami, ponieważ samo nie wytwarza dodatkowych korzeni czepnych.