Przestrzeń przedogródka skupiona została wokół glediczji (5), ażurowego drzewa o nieregularnej koronie, wiosną obsypanego złocistożółtymi liśćmi, zaś jesienią przybierającego barwy jasnobrązowe. Ścieżki wyznaczone są szpalerami bukszpanu (4), który zachowuje dekoracyjność przez cały rok.
Wzdłuż ogrodzenia zastosowano dwa gatunki roślin – kostki zimozielonego cisa (1) poprzecinane kępami przewisającej trawy ozdobnej (7), którą można wykorzystywać do formowania bukietów. Przedogródek z ogrodem właściwym łączy drewniana ścieżka w formie niewysokiego pomostu. Ścieżka ta prowadzi wzdłuż ściany brzozowego „lasku” (8). Jedno z załamań pomostu podkreślone zostało malowniczo powyginaną wierzbą (9), której pędy zimą będą jedną z największych atrakcji ogrodu.
