Róże w ogrodzie - grupy i odmiany

Róża w ogrodzie - królowa kwiatów

Róże (Rosa) to krzewy należące do rodziny różowatych (Rosaceae). Róże są jednymi z najbardziej popularnych krzewów ogrodowych, a zarazem jednymi z najstarszych roślin ozdobnych - są uprawiane niemal od 5000 lat. Na świecie występuje ponad 200 dzikich gatunków róż oraz około 20 tys. odmian szlachetnych. Na popularność róż składa się wiele cech - piękne kwiaty,  słodki zapach oraz długi okres kwitnienia. Nie bez powodu róża uważana jest za królową kwiatów.

Róże w swej wielkiej różnorodności mają szerokie zastosowanie - mogą być uprawiane zarówno w ogrodzie (róże rabatowe, róże angielskie), w doniczkach (róże miniaturowe), jak i w formie żywopłotu (róże parkowe) lub barwnych kobiercach (róże okrywowe). Przede wszystkim róże doskonale nadają się na kwiaty cięte (róże wielkokwiatowe). Różnorodność form i kolorów kwiatów sprawia, że każdy może znaleźć różę dla siebie.

Róże wielkokwiatowe - w ogrodzie i na kwiat cięty

Jest to najliczniejsza grupa róż. Tworzą duże i pełne kwiaty, osadzone pojedynczo na łodydze. Większość z nich oprócz pięknych kwiatów kusi także pięknym zapachem.

Wysokość krzewów waha się od 50 do 120 cm. Róże wielkokwiatowe wymagają starannej pielęgnacji i zabezpieczenia na zimę. Rośliny te należy sadzić w miejscach osłoniętych od wiatru, zacisznych i ciepłych.

Nie wymagają podpór. Odmiany z tej grupy wytwarzają kwiaty od czerwca do jesieni - kwitną wielokrotnie w ciągu roku. Róże wielkokwiatowe doskonale wyglądają w ogrodzie w długich alejach krzewów różanych o różnych kolorach, wykorzystuje się je także na kwiat cięty.

Róże zawsze najpiękniej wyglądają w pełni rozkwitu. Róże wielkokwiatowe - zdjęcia powyżej, róże rabatowe - zdjęcia poniżej, fot. www.sxc.hu

Róże rabatowe - wielokwiatowe rabaty

Nazywane są także różami wielokwiatowymi. Grupa ta charakteryzuje się niskim wzrostem, silnie rozkrzewionym pokrojem, długowiecznością, odpornością na niskie temperatury oraz niewielkimi wymaganiami glebowymi.

Krzewy te kwitną obficie od czerwca do późnej jesieni, wytwarzając od kilku, kilkunastu lub kilkudziesięciu kwiatów średniej wielkości (pełnych i półpełnych) na jednym pędzie. Róże rabatowe można stosować na rabaty, niskie żywopłoty oraz do uprawy w doniczkach na balkonach i tarasach.

Róże miniaturowe - karłowe

Nazywane są także różami karłowymi. Grupa ta pochodzi od karłowej odmiany róży chińskiej (Rosa chinensis 'Minima'). Są to zminiaturyzowane odpowiedniki krzewów wielko i wielokwiatowych. Są to niewielkie, odporne krzewy. Kwitną cały sezon.

Są łatwe w uprawie i wytrzymałe na mróz. Róże miniaturowe znajdują zastosowanie przy obsadzaniu niskich rabat, skalniaków, do doniczek na balkonach i tarasach.

Mimo, że róże występują w bardzo wielu kolorach, to zawsze będą kojarzone z czerwienią, fot. www.sxc.hu

Róże parkowe - pojedynczo lub na żywopłoty

Należą do nich róże silnie rosnące, o sztywnych, prostych, czasami przewieszających się pędach. Są to duże, obficie kwitnące krzewy. Grupa wyróżnia się wzrostem, pokrojem, odpornością na niskie temperatury oraz choroby. Nie wymagają podpór.

Większość odmian z tej grupy wytwarza kwiaty przez cały sezon. W zależności od gatunki lub odmiany kwitną raz w sezonie lub powtarzają kwitnienie. Róże parkowe doskonałe nadają się do nasadzeń pojedynczych i na nieformowane żywopłoty.

Róże okrywowe - kwiatowe kobierce

Jest to grupa róż o bardzo długich pędach, nisko ścielących się po ziemi. Skłonność do płożenia, w połączeniu z silnym krzewieniem i obfitością kwiatów sprawia, że róże okrywowe bardzo szybko pokrywają ziemię barwnym kobiercem. Są bardzo wytrzymałe na złe warunki i mają niewielkie wymagania. Są odporne na choroby grzybowe oraz niskie temperatury.

Kwitną obficie od czerwca do późnej jesieni, wytwarzając nawet do kilkudziesięciu kwiatów na jednym pędzie. Róże okrywowe można stosować na rabaty, skarpy, skalniaki jak również do uprawy w doniczkach na balkonie i tarasie.

Róże angielskie - nowa krzyżówka

To nowa grupa róż. Powstała w wyniku skrzyżowania starych odmian róż z nowymi. Powstały róże, które po starych odmianach odziedziczyły pełne, pachnące kwiaty, a po nowych - ciekawe pastelowe kolory, dużą odporność na choroby oraz powtarzające kwitnienie.

Róże pnące doskonale wyglądają zarówno przy ceglanym murze, dużej pergoli czy siatce, fot. www.sxc.hu

Róże pnące - wymagają podpór

Nazwa "pnące" jest umowna, gdyż rośliny te nie posiadają organów czepnych, nie owijają się samoczynnie wokół podpór. Opierają się na podporach. Wśród róż pnących znajdują się odmiany o giętkich i sztywnych pędach, powtarzające kwitnienie oraz kwitnące raz w sezonie, różnią się również wielkością kwiatów. Róże pnące można sadzić przy ogrodzeniach, ścianach, altanach i pergolach, doskonale wyglądają również w kompozycji z pnącymi roślinami ozdobnymi - np. powojnikiem (Clematis).

Paweł Romanowski