Kosiarki z silnikiem elektrycznym o szerokości cięcia 35-42 cm przeznaczone są do trawników o powierzchni 300-500 m², usytuowanych w pobliżu zabudowań umożliwiających dostęp do sieci elektrycznej. Do małych trawników (ok. 100 m²) wystarczą kosiarki zasilane z wbudowanego akumulatora.

Kosiarką z silnikiem spalinowym bez napędu na koła jezdne, o szerokości roboczej 45-53 cm, można przystrzyc trawnik o powierzchni do 1500 m². Natomiast kosiarki wyposażone w napęd na koła jezdne optymalnie pracują na powierzchni do 3000 m².

Kosiarki spalinowe umożliwiają pracę nawet tam, gdzie nie ma prądu fot. Victus	Kosiarki rotacyjne mają regulowaną wysokość cięcia (występuje nawet 6 pozycji) fot. Bosch

W kosiarkach ogrodowych najczęściej stosowane są rotacyjne narzędzia tnące, czyli płaskie, profilowane noże, obracające się wokół osi pionowej. Noże mocowane są bezpośrednio na wale napędowym silnika, a specjalny bezpiecznik chroni go przed uszkodzeniem w przypadku nagłego wzrostu oporów np. przy natrafieniu na kamień.

Do szczególnie starannej pielęgnacji trawników wykorzystywane są kosiarki z bębnowym przyrządem tnącym, o poziomej osi obrotu. Ścinają trawę bez poszarpania wierzchołków źdźbeł, co zapobiega ich żółknięciu i nie powoduje podatności na choroby. Tymi urządzeniami można kosić nawet wysoką trawę – do 15 cm.

Do koszenia traw i chwastów na dużych powierzchniach wykorzystuje się niekiedy kosiarki z listwowym przyrządem tnącym. Kosiarki tego typu wykorzystywane są głównie przy porządkowaniu nieużytków i koszeniu bardzo wysokich traw.

W kosiarkach mielących skoszona trawa ponownie trafia na ostrze tnące i jest dodatkowo cięta. Rozdrobniona pozostaje na trawniku, gdzie wkrótce stanie się naturalnym nawozem. Kosiarki te nadają się do systematycznej pielęgnacji, gdyż wysokość cięcia nie powinna przekraczać 2-3 cm. Przy bardziej wyrośniętej trawie znacznie zmniejsza się wydajność koszenia, a trawa nie jest wystarczająco rozdrabniana.

Kosiarki samojezdne sprawdzają się na większych powierzchniach

Natomiast kosiarki zbierające mają kosz, w którym gromadzi się ścięta trawa. Są zalecane do pracy w tzw. przeciętnych warunkach, gdy wysokość trawy nie będzie przekraczała ok. 10 cm.

Są też kosiarki z bocznym wyrzutem. Wówczas ścięta trawa wyrzucana jest przez otwór w obudowie i pozostaje na trawniku. Pokos trzeba, niestety, zgrabić. Jeśli go pozostawimy, trawa pod nim będzie gniła. Kosiarki te mogą pracować w wysokiej trawie i na terenach zachwaszczonych.

Kosiarki rotacyjne wyposażone są w czterokołowe podwozie, dzięki któremu można także regulować wysokość cięcia. Najprostsze modele mają koła z tworzywa sztucznego, osadzone bezpośrednio na osiach. W droższych pracę kół wspomagają łożyska, co zmniejsza opory toczenia i zwiększa trwałość tego podzespołu.

Regulację wysokości cięcia można ustawić indywidualnie dla każdego koła (dźwigienką lub przez przełożenie osi w inny otwór mocujący), niezależnie dla kół przednich i tylnych lub centralnie. Zakres regulacji wynosi najczęściej 2-7 cm, co uzyskuje się w 3-6 pozycjach regulatora. Prędkość jazdy takiej maszyny wynosi ok. 1 km/h.

Znawcy prac ogrodowych doskonale wiedzą, że nie na każdej powierzchni poradzi sobie nawet najlepsza kosiarka. Kiedyś, w miejscach trudno dostępnych lub na bardzo nierównym terenie, trzeba było koszenie trawy, chwastów lub zarośli „wykańczać” ręcznie. Ale i tu w sukurs przyszły rozwiązania techniczne – kosy i podkaszarki z napędem elektrycznym lub spalinowym.

Elementami tnącymi w tych narzędziach są żyłki nylonowe lub stalowe ostrza. Mniejsze modele napędzane są silnikami elektrycznymi, do pracy na dużych powierzchniach używa się kos spalinowych.

Cezary Jankowski