 |
| Sposób cięcia konarów: zły - linia przerywana, oraz prawidłowy - linia ciągła |
Zabieg wykonujemy o tak wczesnej porze roku, gdyż rośliny jeszcze nie zbudziły się po zimowym śnie i nie będą „płakać”, czyli z powstałych ran nie będą wyciekały soki.
Cięcie drzew, usuwanie konarów
Przy okazji cięć pielęgnacyjnych warto nadać koronie młodych egzemplarzy odpowiedni kształt. Dotyczy to głównie gatunków owocowych, które aby wykształcić dorodne owoce muszą mieć rozłożyste, ażurowo rozpostarte gałęzie. Dopiero wtedy w marcu i kwietniu obficie pojawią się na nich pąki kwiatowe.
Starsze okazy nie wymagają już tak starannego formowania. Zazwyczaj późną wiosną wystarczy usunąć długie jednoroczne pędy zwane popularnie "dziczkami".
Wszystkie grube konary powinny być cięte na tzw. obrączkę, czyli w odległości kilkunastu centymetrów od pnia. Wtedy mamy gwarancję, że nie naruszymy tkanek należących do pnia, a tym samym nie doprowadzimy do zakażenia go drobnoustrojami chorobotwórczymi, które infekują każdą ranę.
Na powyższym rysunku przedstawiono przekrój przez pień, na którym widać układ tkanek. Cięcie drzew wzdłuż przerywanej linii, tzw. płaskie, spowodowałoby uszkodzenie tkanek pnia. Prawidłowe ciecie powinno być przeprowadzone kilkanaście centymetrów dalej. Zaznaczono je linią ciągłą.
Usuwanie grubych konarów powinniśmy zacząć nie od góry, ale od dołu i to niezależnie od tego, czy wykonujemy je piłą mechaniczną czy ręczną. Cięcie od góry prowadzi najczęściej do ułamania się gałęzi pod własnym ciężarem i oderwania dużego płata kory. Aby temu zapobiec należy odciąć konar etapami. Najpierw do połowy od dołu, później od góry, a dopiero na końcu wyrównujemy powierzchnię cięcia.
 |
Etapy usuwania grubych konarów
|
Cięcie krzewów
Zimowe cięcie to okazja do prześwietlenia krzewów, czyli usunięcia wszystkich zbędnych pędów, które zbytnio zagęszczają koronę (zdjęcie poniżej po lewej). Sprawiają one, że do wewnątrz niej dociera zbyt mało światła słonecznego, by roślina wytworzyła nowe pędy. W dodatku krzyżujące się pędy ocierają się o siebie i powstają uszkodzenia kory, przez które wnikają bakterie i zarodniki grzybów.
|
|
|
Usuwanie pędów, które zbytnio zagęszczają koronę
|
Usuwanie 4-5 letnich pędów, aby na wiosnę krzew wytworzył więcej pąków kwiatowych |
Dzięki zimowemu cięciu możemy także pobudzić krzewy, które kwitną latem i wczesną jesienią (żylistki, krzewuszki, tawuły japońskie, róże) do wytworzenia większej ilości pąków kwiatowych. Aby to zrobić usuwamy jedynie pędy najstarsze, 4-5 letnie. Do wiosny na ich miejscu pojawią się nowe gałązki, które latem obficie zakwitną (rysunek powyżej po prawej).
Stary, nieefektowny krzew można czasem jeszcze uratować przez odmłodzenie, czyli przycięcie wszystkich pędów nad ziemią, na wysokości ok. 15 cm. Do jesieni wytworzy nowe, gęste pędy. Niektóre gatunki, np. budleję Davida i wierzby trzeba odmładzać co roku, w przeciwnym wypadku słabo kwitną.
 |
Odmłodzenie krzewu poprzez przycięcie wszystkich pędów nad ziemią
|
Te gatunki powinny poczekać
Przed latem nie można ciąć drzew i krzewów, które bardzo wcześnie budzą się z zimowego snu, a więc: brzozy, grabu, klonu, pęcherznicy, strączynu i wiązu. Ich soki zaczynają krążyć pod korą już w lutym.
Pozostawmy również nietknięte krzewy kwitnące wczesną wiosną (forsycje, migdałki, wczesne tawuły). Jeżeli przytniemy je teraz (w marcu) to nie zakwitną, gdyż rośliny te wytworzyły pąki kwiatowe ubiegłej jesieni, właśnie na tych pędach, które usunęliśmy. Powinniśmy więc przycinać je dopiero po kwitnieniu.
Izabella Sieńko
