Drzewa
Choina kanadyjska
Tsuga canadensis
grupa roślin:Drzewa
podgrupa roślin: iglaste, do małych ogrodów, znoszące zacienienieCharakterystyka rośliny
- pokrój: wzniesiony
- wysokość: do 15 m
- dekoracyjność: pokrój, ulistnienie
- trwałość liści: zimozielone
- korona: stożkowata, szeroka
- gleba: żyzna
- wilgotność: gleba wilgotna
- stanowisko: cień, półcień, słońce
- zastosowanie: brzegi zbiorników wodnych, żywopłoty, pojedynczo, duże ogrody, parki
Drzewo o malowniczej, szerokostożkowej, luźnej koronie. Osiąga 15 metrów wysokości, 8 m szerokości, przyrasta ok. 20 cm rocznie. Bardzo często rozwija formy wielopniowe. Pędy są cienkie, zwisające, a wierzchołek drzewa przegina się ku dołowi. Igły drobne, szyszki małe, wrzecionowate, długości około 2,5 cm.
Choina kanadyjska pochodzi ze wschodnich rejonów Ameryki Północnej, ale dobrze znosi nasze warunki klimatyczne. Najlepiej czuje się w rejonach o łagodniejszych zimach (Polska zachodnia, środkowa i południowo-zachodnia). Jest dość wytrzymała na niskie temperatury, ale wrażliwa na suszę. Wymaga gleb żyznych, wilgotnych i ocienionych stanowisk.
Choiny rozmnaża się z nasion, które należy wysiewać do zimnego inspektu lub szklarni. Większe ilości nasion można także wysiewać wprost na zagony w szkółce (kwiecień – początek maja). Młode siewki wymagają cieniowania i starannej pielęgnacji.
Drzewo ma bardzo szerokie zastosowanie. W parkach i dużych ogrodach doskonale nadaje się sadzenia samotnie lub w liczbie 3 - 5 sztuk obok siebie. Szczególnie ładnie prezentuje się z regularnymi koronami srebrnych lub niebieskawych odmian świerków i jałowców – ciekawe połączenie asymetrii z symetrią. Dobrze znosi strzyżenie i formowanie, dlatego też chętnie używana jest na żywopłoty.
Choina kanadyjska jest drzewem - symbolem stanu Pensylwania.
Przeczytaj także
Artykuły: W cieniu konarów Porady: Rdzawe iglaki Kiedy formować korony drzew? Formowanie krzewów Zielone kolumny - jałowce i cyprysiki Stare drzewa. Wycinać czy nie? Pozwolenie na wycinkę Projekty: Duży ogród z domkiem ogrodnika
